Deze zondag is Martijn samen met Thomas 's ochtends naar de kerk geweest. Bijzonder om het meeleven van onze gemeente te ervaren. Er werd voorbede gedaan voor ons en Marije.
Ondertussen was Anneke al naar het ziekenhuis gegaan. Toen Thomas en Martijn aankwamen lag Marije net aan de borst. Ze dronk echter niet. Ook had ze wat lichte verhoging, was haar hartslag hoger en was haar zuurstofopname wat minder dan gisteren. We maakten ons er een beetje ongerust over; zou het het begin zijn van een infectie? Of lag de verhoging gewoon aan de warmte van de UV-lamp waar ze op had gelegen?
Ondertussen was bij een ander kindje op de afdeling het RS-virus vastgesteld, een agressieve verkoudheidsvariant waar kleine kinderen erg ziek van kunnen worden. Alle kinderen in de beide couveusekamers worden nu getest of ze dit virus ook hebben. Nog een extra reden om bezorgd te zijn.
We merken sowieso dat we alert zijn op kleine veranderingen bij Marije. We denken dan al snel aan vergelijkbare situaties die we bij Thomas meemaakten. Toen hij een virusinfectie kreeg, moest hij direct weer aan de zuurstof en duurde het weer 2-3 weken langer voor hij naar huis kon. Dat speelt toch wel een beetje mee in ons achterhoofd, al weten we dat Marije meer kan hebben.
Maar eigenlijk waren alle metingen nog prima binnen de grenzen, dus voorlopig wilden we ons ook niet al te bezorgd maken.
In de middag kwamen Annekes ouders, Jan-Jaap & Dineke en Wim-Pieter langs. Het was een gezellige ontmoeting. Gelukkig was het rustig op de afdeling, zodat ze allemaal bij Marije konden kijken (ondanks de officiële limiet van 2 personen per bezoek).
| Jan-Jaap en Dineke | |
| Wim-Pieter | |
| Opa en oma bewonderen Marije | |
| 3 generaties bij elkaar |
Inmiddels waren Marijes geelheids (bilirubine)-waarden opnieuw gemeten. Het bleek dat de UV-lamp voldoende had geholpen en dus mocht die uit.
's Avonds bij het buidelen was ze gelukkig weer op normale temperatuur en ook was haar zuurstofopname weer gewoon goed. Een hele geruststelling, merkten we, ook al wordt de uitslag van de RS-test pas morgen bekend.
We mochten vanavond haar haren wassen met een washandje. Aankleden is nog niet echt praktisch met alle infusen, maar ze kreeg wel een eigen mutsje en 2 knalroze sokken aan.
| Marije met nieuwe muts en knalroze sokken | |
| Marije slaapt. |
Vervolgens hebben we rustig een uur met haar gebuideld. We hadden het erover dat we merkten dat we het bijzonder vonden om nu te worden aangesproken als "Martijn en Anneke en jullie kinderen". Op dit moment is het nog een beetje onwerkelijk dat we met z'n vieren zijn. Doordat Marije nog in het ziekenhuis is, lijkt het nog alsof we twee keer één kind hebben, in plaats van twee. Hopelijk verandert dat snel, als Marije naar huis mag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten