We hebben nu elke dag wel een reden voor om blij te zijn. Vandaag mocht de diepe lijn uit haar arm. Nu kunnen we Marije zelf heel makkelijk uit haar bedje halen, vasthouden en knuffelen. Wat een vooruitgang. Zo komt ze letterlijk en figuurlijk steeds dichter bij ons en staat er steeds minder tussen ons in. We verwachten dat ze ook niet meer zo lang aan de hartslag en zuurstofmeters meer hoeft te liggen, en dan blijft er alleen nog een sonde over. Dit laatste etmaal heeft ze twee voedingen helemaal gedronken en twee gedeeltelijk. Dat geeft hoop...
| De diepe lijn is uit haar linkerhand (alleen nog een pleistertje is ervan over). |
Toen het de eerste dagen nog niet zo goed ging met Marije, hadden we het gevoel dat we weer zo'n traject voor ons hadden liggen als bij Thomas. Nu merken we dat het gelukkig allemaal zoveel sneller gaat. We kijken er enorm naar uit om als gezin met ons vieren thuis te zijn.
Thomas vindt het erg interessant om bij Marije te kijken. Vandaag kon hij op een krukje staan bij het warmtebedje en haar goed zien. Ze was ook net wakker en leek hem aan te kijken. Ondertussen was ze aan het zoeken met haar mondje. "Rije ogen" en "Rije happen" zei Thomas. Verder merken we wel aan hem dat hij wat van slag is. Het houdt ons wel bezig hoe we hem hierin zo goed mogelijk kunnen helpen. We zijn in ieder geval ontzettend blij met al die verschillende mensen die om de beurt 'savonds bij ons thuis op Thomas passen terwijl wij naar Marije toe zijn.
| Kijken hoe mama een luier verschoont. | |
| Thomas groet 's morgens zijn zusje. |
Voordat we aan het eind van de dag naar huis gaan, zingen we voor Marije en leggen we haar in Gods hand. "Ik zegen jou in Jezus' Naam, Hij bewijst Zijn trouw, Ik zegen jou in Jezus' Naam, Hij blijft bij jou". Dat bemoedigt ons.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten